De robot gebruikt eetstokjes om het stukje zalm op het bakje te leggen.
Een stuk glibberige rauwe zalm vastpakken en snijden zonder te beschadigen was tot nu toe onbegonnen werk voor robots. Een internationaal team van onderzoekers lukte het om een geavanceerde driearmige Sashimi-Bot te ontwikkelen die zich, door te leren ‘zien’ en ‘voelen’, automatisch aanpast aan veranderende vormen.
Delicate voorwerpen begrijpen en hanteren zonder ze te beschadigen blijkt een van de moeilijkste uitdagingen in de moderne robotica. Vooral rauwe zalm. Tijdens het contact met een robot kan het makkelijk vervormen, wegglijden of slap worden. Onderzoekers van onder meer de Noorse onderzoeksorganisatie SINTEF Ocean, de Noorse universiteit NTNU, de Australische Queensland University of Technology en de Amerikaanse MIT, kraakten de code. De onderzoeksresultaten werden in juni gepubliceerd in het tijdschrift Nature.
Van simulatie tot praktijk
De Noorse wetenschapper Ekrem Misimi van SINTEF leidde het team achter het onderzoek. “We zijn erin geslaagd een robot te ontwikkelen die verschillende van de meest geavanceerde robotica-oplossingen in één robot combineert,” vertelt Misimi aan Norwegian SciTech News. De onderzoekers werkten aan de ontwikkeling van visuele besturing van robots (vision-technologie), robotmanipulatie en autonome systemen. “Simpel gezegd gaat het hier om robots die moeten zien, voelen, zich aanpassen en handelen in onzekere situaties."
De Sashimi-Bot kreeg drie robotarmen die leerden samenwerken. De robot leert eerst in een simulatie hoe hij een zachte zalmfilet moest hanteren en vormgeven. Dit is vergelijkbaar met oefenen in een virtuele trainingsruimte. Vervolgens past de robot deze kennis direct toe in de praktijk, zonder opnieuw getraind te hoeven worden.
De robot leert om van gereedschap te wisselen, een mes vast te pakken en de vis tijdens het snijden stabiel te houden. Een sensor op het mes registreert hoe het aanvoelt tijdens het snijden. Hierdoor kan de robot detecteren wanneer hij de snijplank raakt en zijn beweging automatisch aanpassen. Ten slotte gebruikt de robot zijn zicht om de dunne, kwetsbare sashimiplakjes met eetstokjes op te pakken, zelfs wanneer ze aan het mes vastzitten en moeilijk vast te pakken zijn.
Veel praktische toepassingen
Visproducten zijn slecht gedefinieerde materiaaleigenschappen en zijn moeilijk vast te houden zonder ze te beschadigen. Juist daarom vormen visproducten ook een uitstekend testgebied voor toekomstige robotica. “Als we robots kunnen ontwikkelen die op deze manier met voorwerpen omgaan, opent dat de deur naar veel diversere toepassingen”, aldus Misimi aan Norwegian SciTech News.
In de vis- en schaal- en schelpdierindustrie zouden deze methoden kunnen bijdragen aan een flexibelere verwerking, een beter gebruik van grondstoffen, minder voedselverspilling en een geringere afhankelijkheid van zware handarbeid, schrijft het nieuwsplatform.
Bron: Norwegian SciTech News
Verder lezen over robotica voor de voedingssector? Lees ook het interview met Paul Goethals van Wageningen University & Research: 'Robots moeten kunnen reageren op hun omgeving'